Menu

Menu dodatkowe

  • ółążść‡

Wyszukiwanie

W naszej diecezji

Św. Urszula Ledóchowska

  

ŻYCIORYS Julia Ledóchowska urodziła się 17 IV 1865 w Loosdorf (Austria). W 1883 rodzina przeniosła się do Lipnicy Murowanej, niedaleko Krakowa. W 1886 Julia wstąpiła do klasztoru urszulanek w Krakowie. Tu, już jako m. Urszula, zajęła się przede wszystkim pracą pedagogiczną. W 1907 z błogosławieństwem papieża Piusa X wraz z dwiema siostrami wyjechała do Petersburga, aby objąć kierownictwo internatu dla dziewcząt przy polskim Gimnazjum św. Katarzyny. W 1910 nad Zatoką Fińską powstał dom dla wspólnoty oraz - realizujące idee pedagogiczne m. Urszuli - gimnazjum z internatem dla dziewcząt. Wybuch wojny w 1914 spowodował wydalenie m. Urszuli z Rosji. Zatrzymała się w Skandynawii: w Sztokholmie, następnie w Danii. Wspólnie z wyjeżdżającymi kolejno z Petersburga siostrami zorganizowała szkołę dla skandynawskich dziewcząt, potem m.in. ochronkę dla sierot po polskich emigrantach. Włączyła się też w życie miejscowego Kościoła i środowiska oraz podjęła współpracę z Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza. Poprzez akcję odczytową kształtowała wrażliwość społeczeństw skandynawskich na sprawę niepodległości Polski. W 1920 petersburska wspólnota urszulanek wróciła do wolnej Polski i osiedliła się w Pniewach koło Poznania. Wkrótce potem otrzymała od Stolicy Świętej pozwolenie na przekształcenie się w Zgromadzenie Sióstr Urszulanek Serca Jezusa Konającego - żyjące duchowością urszulańską oraz tradycją pracy wychowawczej jako uprzywilejowanego narzędzia ewangelizacji, szukające równocześnie form odpowiadających nowym potrzebom, szczególnie ludzi uboższych. Zgromadzenie szybko się rozwijało. Powstawały domy i dzieła w Polsce i na Kresach Wschodnich, od 1928 we Włoszech, od 1930 we Francji. M. Urszula formowała siostry do umiłowania Boga ponad wszystko, pragnąc, aby żyły w prostocie, były pokorne, a równocześnie pełne poświęcenia i twórcze w służbie innym, zwłaszcza dzieciom i młodzieży. Uśmiech, pogodę ducha i dobroć uważała za szczególnie wiarygodne świadectwo więzi z Chrystusem. Spalała się miłością do Jezusa Chrystusa i ta miłość pozwalała jej kochać każdego człowieka, bez względu na wyznanie, przekonania, pozycję. Gdy umarła w Rzymie, 29 V 1939, ludzie mówili, że zmarła święta... 20 VI 1983 w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikował m. Urszulę. W 1989 zachowane od zniszczenia ciało bł. Urszuli zostało przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego. 18 maja 2003r. w Rzymie Jan Paweł II dokonał kanonizacji Urszuli Ledóchowskiej. ważniejsze daty z życia 1865 - Julia przychodzi na świat w Loosdorf, w Dolnej Austrii, jako drugie z siedmiorga dzieci Antoniego i Józefiny Salis-Zizers. 1883 - Rodzina Ledóchowskich przenosi się do Lipnicy Murowanej, blisko Krakowa. 1886 - Julia wstępuje do klasztoru sióstr urszulanek w Krakowie, znanego z poziomu duchowego oraz pracy nauczycielskiej i wychowawczej wśród dziewcząt ze środowiska, a także z odległych miejscowości Galicji i Rosji. 1907 - Z błogosławieństwem papieża Piusa X wraz z dwiema siostrami wyjeżdża do Petersburga, gdzie obejmuje kierownictwo internatu dla dziewcząt przy polskim Gimnazjum św. Katarzyny. 1908 - Powiększająca się wspólnota sióstr, żyjąca w ukryciu, staje się autonomicznym domem urszulanek w Petersburgu, a m. Urszula jego przełożoną. W nowicjacie, w ścisłej konspiracji, przygotowują się do życia zakonnego następne urszulanki. 1910 - Nad Zatoką Fińską powstaje dom dla wspólnoty oraz - realizujące idee pedagogiczne m. Urszuli - gimnazjum z internatem dla dziewcząt. 1914 - Wybuch wojny powoduje wydalenie m. Urszuli z Rosji. Zatrzymuje się w Skandynawii, najpierw w Sztokholmie, a następnie w Danii. Tu powoli przenosi siostry z ogarnianego skutkami wojny Petersburga i wspólnie z nimi organizuje szkołę dla skandynawskich dziewcząt.Włącza się też w życie miejscowego Kościoła i środowiska oraz podejmuje współpracę z Komitetem Pomocy Ofiarom Wojny, założonym w Szwajcarii przez Henryka Sienkiewicza. 1920 - Petersburska wspólnota urszulanek wraca do wolnej Polski i osiedla się w Pniewach koło Poznania, a wkrótce potem otrzymuje od Stolicy Świętej pozwolenie na przekształcenie się w Zgromadzenie Urszulanek Serca Jezusa Konającego (szare urszulanki).Ze starego korzenia wyrasta nowa gałąź, pragnąca żyć duchowością urszulańską oraz tradycją pracy wychowawczej i nauczycielskiej jako uprzywilejowanego narzędzia ewangelizacji w zmienionych czasach, szukając równocześnie form odpowiadających nowym potrzebom, szczególnie ludzi uboższych. Zgromadzenie pod kierunkiem m. Urszuli szybko się rozwija. Powstają domy i dzieła w Polsce i placówki misyjne na Kresach Wschodnich. Od 1928 Zgromadzenie jest obecne we Włoszech, a w 1930, towarzysząc dziewczętom jadącym do pracy zarobkowej, siostry organizują pierwsze domy we Francji. Matka formuje siostry do umiłowania Boga ponad wszystko, pragnąc, aby żyły w prostocie, były pokorne, a równocześnie pełne poświęcenia i twórcze w podejmowanych inicjatywach pracy dla innych, zwłaszcza dla dzieci i młodzieży. Uśmiech, pogodę ducha i dobroć uważa za szczególnie wiarygodne świadectwo więzi z Chrystusem i temu świadectwu przypisuje wielki wpływ ewangelizacyjny i wychowawczy. Uczy, że świętość jest dostępna dla każdego, że polega na pełnym miłości do Boga i ludzi zaangażowaniu w codzienne obowiązki. Sama wiele podróżuje, odwiedzając wspólnoty i odpowiadając na nowe propozycje pracy. Doceniając ogromną rolę organizacji wspomagających katechezę i wychowanie religijne, m.in. przenosi na grunt polski Krucjatę Eucharystyczną (dziś: Eucharystyczny Ruch Młodych). Organizuje wydawanie pisemek dla dzieci i młodzieży, sama pisze do nich artykuły. Znajduje w swym zapracowanym życiu czas na pisanie książek dla dzieci. Uczestniczy aktywnie w życiu religijnym, kulturalnym i społecznym kraju, za co otrzymuje wysokie odznaczenia państwowe.M. Urszula spala się miłością do Jezusa Chrystusa i ta miłość przynagla ją we wszystkim, co czyni. 1939 - Gdy umiera w Rzymie, 29 maja, ludzie mówią, że zmarła święta... 1983 - 20 czerwca w Poznaniu Jan Paweł II beatyfikuje m. Urszulę. Jest to pierwsza beatyfikacja na ziemi polskiej. 1989 - Zachowane od zniszczenia ciało bł. Urszuli zostaje przewiezione z Rzymu do Pniew i złożone w kaplicy domu macierzystego. 2002 - Ogłoszenie dekretu o uznaniu cudu za wstawiennictwem bł. Urszuli kończy proces kanonizacyjny. 2003 - Jan Paweł II w Rzymie 18 maja dokonał kanonizacji Urszuli Ledóchowskiej.

Święta

Wtorek, XXXIII Tydzień zwykły
Rok B, II
Wspomnienie św. Rafała Kalinowskiego, prezbitera

Dzisiaj jest

wtorek,
20 listopada 2018

(324. dzień roku)

Sprawdź pogodę u nas =>

FACEBOOK - strona Parafii

Porządek Mszy św.

Msze św. w niedziele:

700, 900, 1030, 1200, 1800

 

Msze św.  w tygodniu:

700 i 1800

 

Różaniec codziennie:

1715

 

100-lecie Niepodległości Polski

1 listopada

Licznik

Liczba wyświetleń strony:
30919